Column - Gijs Groenteman

gastcolumn Gijs Groenteman

Ondernemen

Feitelijk gezien ben ik, als ZZP’er in de journalistiek, een ondernemer. Maar ik voel me helemaal geen ondernemer. Ik laveer zenuwachtig van opdracht naar opdracht, ben totaal niet bezig met ‘het uitbouwen van mijn bedrijf’ of met ‘toekomstgericht denken’. Als ik een echte ondernemer was, zag ik overal kansen om nóg meer geld te verdienen. Heb ik nou nooit. 

Lees verder 


E rgens in de vorige economische crisis, zo’n tien jaar geleden, had ik het helemaal gehad met mijn journalistieke werk. Gelukkig had ik een vriend die net zo mismoedig is als ik. Ook hij moest aanhoudend stukjes inleveren om wat geld te verdienen en was niet bezig met ‘een bedrijf opbouwen’. Onze vriendschap bestond voor een groot deel uit wederzijds geklaag over ons werk.

Tot we op een dag besloten om het duurzamer aan te pakken. Niet langer zouden we zure artikelen schrijven, we wilden iets gaan doen waar we de wereld verder mee hielpen: mensen voeden. Een biologische pannenkoekencaravan, dat hadden we voor ogen. Langs braderieën zouden we trekken, pannenkoeken met een waanzinnige marge verkopen en ’s avonds met zakken bulkend van cashgeld thuiskomen. Ook met het verkopen van glaasjes limonade zouden we veel winst maken, dachten we.

De beginfase van onze onderneming was rommelig. We kochten een verkeerde caravan die we met veel verlies weer inruilden. De biologische pannenkoekenmix bleek te klonteren. We wisten niet waar we onze caravan moesten stallen. Ons aggregaat stootte te veel diesel uit, dat strookte niet met onze idealen. Het duurzame ondernemerschap bleek duizend-en-een problemen op te werpen waar we nog nooit over nagedacht hadden. Na vele weken paniekerige voorbereiding stonden we dan toch op een braderie, in de slagschaduw van een kerk in Harderwijk. Een bonte stoet aan Harderwijkers trok aan ons raampje voorbij zonder ook maar één biologische pannenkoek te kopen. Verderop werden gratis oliebollen uitgedeeld. Het was een eerste harde ervaring met het ondernemerschap, die we nooit meer te boven kwamen. Eén jaar en vele teleurstellende braderieën later hebben we de caravan naar de sloop gebracht.

Sindsdien weet ik: ondernemen moet in je bloed zitten. Als dat niet zo is, kan je het ook maar beter niet proberen.

Naar boven 

Column Gijs Groenteman Ondernemersbloed

13/14
Loading ...