Column - Jelle
gastcolumn Jelle Brandt Corstius

Treingevoel

Hoera, vanaf volgend jaar vertrekken er weer nachttreinen vanuit Nederland. Voorlopig naar München en Wenen, maar hopelijk volgen er meer bestemmingen. 

Lees verder 





Natuurlijk is reizen met de trein milieuvriendelijker, maar daar gaat het mij nu niet om. Het gaat mij om wat ik het ‘treingevoel’ noem. Geen enkel ander vervoersmiddel geeft zoveel rust als de trein. Vergelijk het met de stress van files in de auto, of de beveiliging voor je een vliegtuig instapt. Je hebt er geen last van in de trein. Dat geldt natuurlijk ook voor de kortere afstanden, maar pas bij de lange afstanden kan je optimaal genieten van het treingevoel.

 

Het ultieme treinland is voor mij het uitgestrekte Rusland. Voor een nieuw boek reisde ik met de BAM, het onbekende broertje van de Trans-Siberië Express. De lijn loopt zevenhonderd kilometer noordelijker, en was ooit bedoeld om de rijkdommen van Siberië te ontginnen. Ertsen, gas, olie en hout, er valt daar heel wat te halen. Gelukkig kwam dat nooit echt van de grond en rijdt de trein vierduizend kilometer door de maagdelijke taiga.

 

Ik nam plaats in mijn coupé, en net als de Russen trok ik mijn ‘treinpak’ aan: comfortabele kleding en slippers. Vooral niet te warme kleding; buiten mocht het dan -40 graden zijn, binnen is het tropisch, en dat dag en nacht. Je richt je coupé in alsof het je huiskamer is, per slot van rekening is dit je huis voor de komende dagen. In het gangpad staat een samovar te pruttelen waar je altijd een mok met thee kan halen.

 

Bereik is er niet, naar mijn telefoon kijken had geen zin. Ook lezen ging niet echt, daar schudde de trein te hard voor op de slecht onderhouden spoorlijn. Ik keek naar wat de Russische passagiers deden: zitten en urenlang naar buiten kijken. Je zou het mindfulness kunnen noemen, al hebben Russen waarschijnlijk nooit van dat woord gehoord. En waar ik thuis nooit in slaag door alle afleidingen, lukte mij in Siberië wel: niets doen, zonder daar onrustig van te worden. Naar buiten kijken, waar berken, sparren en bevroren moerassen elkaar afwisselden, half in slaap gewiegd door het geboemel van de trein. Kom maar op, met die nachttreinen. Mijn slippers staan klaar.

Lees meer over Jelle’s treinreis in ‘BAM. Een reis van niets naar niets’
(Das Mag Uitgevers, 17,99 euro).

Jelle Brandt Corstius over zijn "treingevoel" tijdens zijn treinreis door Rusland: zitten en urenlang naar buiten kijken. Je zou het mindfulness kunnen noemen.

12/13
Loading ...